วันอังคารที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
วันนี้ได้ทำบุญช่วยเหลือชีวิตคน(แม้นจะเมา)
วันนี้(5ก.ค.) ขณะรอรถเมล์เพื่อไปทำงานป้ายย่านเมโทประตูน้ำ ได้เห็นคนเมานั่งอยู่ในพื้นถนนก็ไม่ได้คิดอะไร อีกสักพักหนึ่งปรากฏว่าเขานอนในลักษณ์ขวางถนน ทำให้คิดว่าถ้าเกิดรถที่วิ่งผ่านมาไม่ทันสังเกตคงจะทับหัวตายแน่นอน แต่ก็คิดว่าสัตว์โลกยอมเป็นไปตามกรรม เมื่อเราขึ้นผ่านไปแล้วก็ไม่ใช่เรื่องของเราที่จะมาคิดอะไรอีกแล้ว
ส่วนอีกใจหนึ่งก็คิดว่าน่าจะช่วยยกเขาขึ้นมาอยู่บนฟุตบาทเพื่อความปลอดภัย จึงได้เข้าไปใกล้ๆ ได้เห็นกระถางต้นไม้อยู่จะเอาไปวางกันดีหรือไม่ แต่ก็ได้เห็นกรวยจราจร จึงตัดสินใจนำไปวางกั้นไว้ไม้รถได้สังเกต แล้วกลับมายืนรอรถ ปรากฏว่าตำรวจที่รักษาความปลอดภัยที่ร้านทองได้ออกมาแล้วก็พูดในลักษณะบ่นว่า "ใีครเป็นลูกเป็นผัวเขาคงจะอดสูนัก ได้ยกเขามานอนบนฟุตบาทหลายครั้งแล้วแต่เขาก็ลงไปนอนอีก"
จึงได้บอกกับตำรวจไปว่า "ปล่อยเขาไปตามสภาพ ส่วนเรามีหน้าที่ต่อลมหายใจให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไปเท่านั้น" เมื่อเห็นรถที่ต้องขึ้นมาแล้วจึงขึ้น ก็คิดอยู่ในใจว่าวันนี้เราได้ทำบุญช่วยเหลือชีวิตคนหนอแม้นว่าเขาจะเมาก็ตาม แต่เขาก็คือคน ส่วนเขาจะเป็นอย่างไรนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง หน้าที่ของเราได้ทำไปนั้นถือว่าจบแล้ว แต่ถ้าเราไม่ทำอะไรเลยแล้ววันต่อมาได้ฟังคนเล่าว่าเขาเสียชีวิตแล้ว จะเสียใจอยู่ไม่น้อย"
ส่วนอีกใจหนึ่งก็คิดว่าน่าจะช่วยยกเขาขึ้นมาอยู่บนฟุตบาทเพื่อความปลอดภัย จึงได้เข้าไปใกล้ๆ ได้เห็นกระถางต้นไม้อยู่จะเอาไปวางกันดีหรือไม่ แต่ก็ได้เห็นกรวยจราจร จึงตัดสินใจนำไปวางกั้นไว้ไม้รถได้สังเกต แล้วกลับมายืนรอรถ ปรากฏว่าตำรวจที่รักษาความปลอดภัยที่ร้านทองได้ออกมาแล้วก็พูดในลักษณะบ่นว่า "ใีครเป็นลูกเป็นผัวเขาคงจะอดสูนัก ได้ยกเขามานอนบนฟุตบาทหลายครั้งแล้วแต่เขาก็ลงไปนอนอีก"
จึงได้บอกกับตำรวจไปว่า "ปล่อยเขาไปตามสภาพ ส่วนเรามีหน้าที่ต่อลมหายใจให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไปเท่านั้น" เมื่อเห็นรถที่ต้องขึ้นมาแล้วจึงขึ้น ก็คิดอยู่ในใจว่าวันนี้เราได้ทำบุญช่วยเหลือชีวิตคนหนอแม้นว่าเขาจะเมาก็ตาม แต่เขาก็คือคน ส่วนเขาจะเป็นอย่างไรนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง หน้าที่ของเราได้ทำไปนั้นถือว่าจบแล้ว แต่ถ้าเราไม่ทำอะไรเลยแล้ววันต่อมาได้ฟังคนเล่าว่าเขาเสียชีวิตแล้ว จะเสียใจอยู่ไม่น้อย"
วันจันทร์ที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
''ความตาย: พระพุทธเจ้าสอน สตีฟ จอบส์ปฏิบัติ
คงจะเป็นที่ทราบกันดีว่าสตีฟ จอบส์ เจ้าพ่อไอที ป่วยเป็นโรคมะเร็งและเข้ารับการรักษา แต่ก็มีอีกมากที่ไม่ทราบว่าเขาอยู่กับโรคนี้อย่างมีความสุขอย่างไร จนกระทั้งได้พบบทความนี้ ที่เขียนโดย พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส, ผศ.ดร. (2554) ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายวิชาการมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
จึงทำให้ทราบว่า เขาอยู่อย่างมีความสุขได้อย่างไรกับโรคนี้ เพราะช่วงเรียนในมหาวิทยาลัย จอบส์เริ่มหันมาศึกษาพุทธศาสนานิกายเซน เขาสนใจอ่านวรรณกรรมทางพุทธศาสนาหลายเล่ม
บทความนี้เผยแพร่ทางเว็บไซต์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย http://www.mcu.ac.th/site/articlecontent_desc.php?article_id=1202&menutype=1&articlegroup_id=187http://www.blogger.com/img/blank.gif หรือท่านใดจะกินขมิ้นชันเป็นการป้องกันล่วงหน้าก็หามาทานได้ปัจจุบันนี้มีแบบแคปซูลแล้วผมกินอยู่จะแบ่งไปกินด้วยก็ได้นะ
จึงทำให้ทราบว่า เขาอยู่อย่างมีความสุขได้อย่างไรกับโรคนี้ เพราะช่วงเรียนในมหาวิทยาลัย จอบส์เริ่มหันมาศึกษาพุทธศาสนานิกายเซน เขาสนใจอ่านวรรณกรรมทางพุทธศาสนาหลายเล่ม
บทความนี้เผยแพร่ทางเว็บไซต์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย http://www.mcu.ac.th/site/articlecontent_desc.php?article_id=1202&menutype=1&articlegroup_id=187http://www.blogger.com/img/blank.gif หรือท่านใดจะกินขมิ้นชันเป็นการป้องกันล่วงหน้าก็หามาทานได้ปัจจุบันนี้มีแบบแคปซูลแล้วผมกินอยู่จะแบ่งไปกินด้วยก็ได้นะ
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)